Saturday, 28 February 2015

1707 සිට 1776 කාලය

දෙවන විමලධර්මසූරිය රජුගෙන් පසුව ශ්‍රී වීර පරාක්‍රම නරේන්ද්‍රසිංහ රජ විය. හෙතෙම ඉන්දියාවෙන් පැවත ආ නායක්කර් වංශිකයකු විය. මේ රජු සමයේ ඔහුගේ නෑයන් හා හිත මිතුරන් ලංකාවෙන් මුතු,මැණික්,ඇත් දළ ආදිය රැගෙන ගොස් ඇත. ඒ පිළිබදව ලන්දේසීහු දැඩි විරෝධයක් එල්ල කලේය.
මේ හේතුකොටගෙන ලන්දේසීහු රජුට අයත්ව තිබූ කල්පිටිය, වරාය වසා දැමීය. රජු නැවත වරාය විවෘත කරන ලෙස ඉල්ලුවත් ලන්දේසීහූ එය ප්‍රතික්ෂේප කලහ. මේ නිසා රජු මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල සිටි කුරුදු තලන්නන් උඩරටට ගෙන්වා ගත්තේය. තවද රජු ලන්දේසී පාලන ප්‍රදේශවල කලකෝලාහල ඇති කිරීමටද පියවර ගත්තේය.
මේ අවුල් වියවුල් මැඩලීමට විලෙම් බැරන් ඉම්හොස් ආණ්ඩුකාරවරයා සමත් විය. හෙතෙම උඩරටට දූතයන් යවා රජු සමග නැවත මිත්‍ර විය.
ක්‍රි.ව 1739 දී වීර පරාක්‍රම නරේන්ද්‍රසිංහ රජුගෙන් පසු ඔහුගේ බිරිදගේ සොහොයුරෙකු වූ ශ්‍රී විජය රාජසිංහ රජ විය. හෙතෙම වැලිවිට සරණංකර සාමණේර හිමියන්ගේ උපදෙස් පරිදි බුරුම දේශයෙන් උපසම්පදාව ගෙන්වා ගැනීමට ලන්දේසී සහාය ලබා ගත්තේය. මෙකලද දකුණු ඉන්දියාව සමග දැඩි මිත්‍රත්වයක් උඩරට රජු අනුගමනය කලේය. මේ නිසා තවදුරටත් උඩරටට අයත් වරායන් තමන් යටතේ තබා ගැනීමට ලන්දේසීන් සමත් විය. මේ නිසා රජු ලන්දේසීන්ට උඩරටින් වෙළද ද්‍රව්‍ය ලබා ගැනීම තහනම් කලේය. නමුත් ලන්දේසීන් රජු සමග යුදමය පියවරකට කටයුතු නොකලේය.
විජය රාජසිංහ රජුගෙන් පසුව ඔහුගේ බිරිදගේ සොහොයුරු කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ කුමරු රජ විය. මෙකල පහතරට කුරුදු තලන්නන් රජුට එරෙහිව කැරලි ගැසූහ. මෙය ලන්දේසීන්ට ඉමහත් කරදරයක් විය. මෙම කැරලි සදහා උඩරටින් අනුබලය ලැබුණි.
මේ අවස්ථාවෙන් ප්‍රයෝජන ගත් උඩරට රජු ලන්දේසීන්ගේ හංවැල්ල බලකොටුව අල්ලා ගත් අතර ගාල්ල හා මාතර බලකොටු විනාශ කර දැමීය.
1762 දී ජෝන් ෆයිබස් නම් ඉංග්‍රීසි ජාතිකයා ලංකාවට පැමිණීම හේතුවෙන් ලන්දේසීන් හා උඩරට අතර ගැටුම් වැඩි විය. ලන්දේසීහු බැරන් ෆන් එක් ආණ්ඩුකාරයා යටතේ පුත්තලම හා කල්පිටිය වරායන් අල්ලාගෙන මාතර තාරකා කොටුවද ඉදි කොට උඩරට ආක්‍රමණය කලේය.රජු පහසුවෙන් ආක්‍රමණය වැලකූ අතර රදල සහාය ලන්දේසීන්ට ලැබීම නිසා රජු පලා ගියේය. මෙයින් පසු ලන්දේසීන් රජු සමග ගිවිසුමකට එලඹුණේය. නමුත් රජු එම ගිවිසුමේ ප්‍රතිපත්තිවලට එරෙහි විය. ඒ නිසා ලංදේසීන් රජු සමග යුද වැදුණේය. ප්‍රති ප්‍රහාර දුන් රජු ලන්දේසීන් අන්ත පරාජයට පත් කලේය.
මේ කාලයේ නායක්කර් වංශිකයන් කෙරෙහි උඩරට වැසියන් හා භික්ෂූන් වහන්සේලා කල කිරී සිටියහ. මේ නිසා රජු ලන්දේසීන් සමග වහා ගිවිසුමකට එලඹුණේය.