Showing posts with label Sri Lanka. Show all posts
Showing posts with label Sri Lanka. Show all posts

Saturday, 28 November 2015

1797-1798 ඉංග්‍රිසී විරෝධී පළමු කැරැල්ල

ඉංග්‍රීසී පෙරදිග ඉන්දීයා වෙළද සමාගම




1796 දී ශ්‍රී ලංකාව ඉංග්‍රීසීන් යටතට පත් වූ අතර එම කාර්යය සදහා ඉංග්‍රීසී පෙරදිග ඉන්දීයා වෙළද සමාගම අතිවිශාල මුදල් ප්‍රමාණයක් වැය කරන ලදී. මේ සදහා හේතු වුයේ ලන්දේසීන්ද ඉතා ප්‍රබල ජාතියක් වූ බැවින් ඔවුන් පළවා හැරීමට යුද නැව්, ආයුධ හා යුද සෙබළු විශාල වශයෙන් යොදා ගැනීමට සිදු වීමයි.
මේ යුද වියදම ඉංග්‍රිසී පෙරදිග ඉන්දීයා වෙළද සමාගමට කිසිසේත්ම දරා ගැනීමට නොහැකි වූ කාරණයක් විය. මේ නිසා ඔවුන් එම යුද වියදම පියවා ගෙන හැකි තාක් ලාභ ලබා ගැනීමට පියවර සකස් කරන ලදි. තවද ඒ වන විට යුරෝපයේ පැවති තත්වය අනුව ලංකාව ආපසු ලන්දේසීන්ට භාර දීමට සිදුවේ යැයි බියක්ද ඉංග්‍රීසී පෙරදිග ඉන්දීයා වෙළද සමාගම සතුව තිබුණි. මේ නිසා ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ හැකි ඉක්මනින් ලංකාව හරහා ලාභ ලබා ගැනීමට කටයුතු කිරීමයි.
එවකට ලංකාවේ බදු එකතු කිරීම සිදු කළේ දේශීය නිළධාරීන් විසිනි. එමගින් තමන්ට පාඩුවක් වේ යැයි සිතූ ඉංග්‍රිසින් ඒ සදහා අවුමිල්දාර්වරු නම් ඉන්දීය නිළධාරීන් පත් කළහ. මේ කාලය වන විට ලංකාවේ මුහුදුබඩ පළාත්වල ක්රියාත්මක වූයේ බදු වශයෙන් තමන් ලැබූ අස්වැන්නෙන් කොටසක් ගෙවීමේ ක්රමවේදයයි. මෙය ඉංග්‍රිසින් කිසිසේත්ම අනුමත නොකල අතර ඒ සදහා ඔවුන් මුදලින් බදු ගෙවන ක්‍රමයක් ආරම්භ කළහ. මෙකල ලංකාවේ මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල පොල් වගාව විශාල ලෙස ව්‍යාප්තව පැවති අතර පොල් ගස් දහසකට වැඩි අයිතිකරුවන්ද රැසක් විය. ඔවුන් එමගින් විශාල අස්වැන්නක්ද ලැබීය. මේ හේතුවෙන් ඉංග්‍රීසීන් පොල් ගස් දහසකට වැඩි අයිතිකරුවන් සදහා නව පොල් ගස් බද්දක්ද පැනවීය.
ඉංග්‍රීසී පෙරදිග ඉන්දියා වෙළද සමාගමේ මෙම ක්‍රියාකලාපය මුහුදුබඩ ජනතාවගේ දැඩි අප්‍රසාදයට මෙන්ම දැඩි කෝපයටත් හේතු විය. ඉන්දීය බදු එකතු කරන්නන් ලංකාවේ භාෂාව, සංස්කෘතිය හා සිරිත් විරිත් නොසලකා කටයුතු කල අතර එය ජනතා කෝපය දෙගුණ තෙගුණ කළේය. නව පොල් ගස් බද්ද අනුව ජනතාවට පාළු ගස් වලටද බදු ගෙවීමට සිදු වීම ඉතා ඛේදනීය තත්වයක් විය. මෙහිදී ජනතාවට එල්ල වු විශාලතම හිසරදය වූයේ මුදලින් බද්දක් ගෙවීමට නියම කිරීමයි. එවකට මුදලින් බදු ගෙවීමේ ක්‍රමයක් ජනතාව අත්විද තිබුනේ නැත.
මේ අසාධාරණය හේතු කොටගෙන මුහුදුබඩ ජනතාව එක්රැස් විය. ඔවුන් ඉංග්‍රීසී පෙරදිග ඉන්දීයා වෙළද සමාගමට එරෙහිව දැවැන්ත සටනක් ආරම්භ කළහ. මේ සදහා ඔවුන්ට බලතල අහිමි ලන්දේසී නිළධාරීන්ගේද සහාය ලැබුණි.කැරැල්ල සදහා නිශ්චිත සැලැස්මක් හෝ අරමුණක් හෝ නොමැති වූ බැවින් තුවක්කුවල සවිය යොදවා එය පාලනය කිරීමට ඉංග්‍රීසීන් සමත් විය. එබැවින් කැරැල්ල අසාර්ථක විය.
මේ සිද්ධිය ඉංග්‍රීසි මහ රැජිනගේ අවධානයට යොමු විය .එබැවින් මෙම සිද්ධිය සොයා බැලීම සදහා එංගලන්තයේ ද මියුරන් නැමැති පුද්ගලයා යටතේ කොමිසමක් ලංකාවට පැමිණියේය. ඔවුන් එහිදී ඉංග්‍රීසි පෙරදිග ඉන්දිය වෙළද සමාගමේ ක්‍රියා කලාපය දැඩි අසාධාරණ බව තීරණය කළේ ය. තවද වඩා හොද සිවිල් පාලනයක් සදහා ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුව මැදිහත් විය යුතු බව තීරණය කළේය. ඒ අනුව ලංකාවේ පාලන අයිතිය ඉංග්‍රීසි මහ ආණ්ඩුව වෙත පවරන ලදි. ඒ අනුව ලංකාවේ පාලන කටයුතු සදහා පළමු ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුකාරවරයා ලෙස 1798 දී ෆෙඩ්රික් නෝර්ත් පත් කරන ලදී



ෆෙඩ්රික් නෝර්ත් 

Saturday, 28 February 2015

ශ්‍රී ලංකාවේ මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල බ්‍රිතාන්‍ය බලය පිහිටුවීම

බ්‍රිතාන්‍යයන් ලංකාවේ බලය පිහිටුවා ගැනීමට හේතු වූ ප්‍රධාන කරුණු 2කි.
  1. ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටීමේ වැදගත්කම
  2. ශ්‍රී ලංකාවේ තිබූ වටිනා වෙළද ද්‍රව්‍ය ලබා ගැනීම.
ශ්‍රී ලංකාවේ ත්‍රීකුණාමලය වැනි වාරායන්වල තිබූ වැදගත්කමත් ඉස්තරම් කුරුදු ඇති රාජ්‍යයක් ලෙස ලබා තිබූ ප්‍රසිද්ධියත් නිසා ඉංග්‍රීසීන්ගේ අවධානය ලංකාව දෙසට යොමු විය.
ප්‍රංශ විප්ලවයෙන් පසු ප්‍රංශය ඕලන්දය ආක්‍රමණය කලේය. එවිට ඕලන්දයේ දෙවන විලියම් කුමරු එංගලන්තයට පලා ගියේය. මින් ප්‍රයෝජන ගත් බ්‍රිතාන්‍යයෝ ලංකාවේ ලන්දේසි පාලන බලය තමන් සතු කරන ලෙස ඕලන්ද රජුගෙන් ලිපියක් ලබා ගත්තේය. එය කිව් ලිපිය නම් වේ.
නමුත් මේ ලිපිය එවකට ලංකාවේ ලන්දේසි ආණ්ඩුකාරයා පිළිගත්තේ නැත. එම නිසා 1795 දී ත්‍රිකූණාමලයට පහරදුන් බ්‍රිතාන්‍යයෝ 1796 වන විට ලන්දේසීන් මෙරටින් පලවා හැරීමට සමත් විය. ඒ අනුව 1796 වන විට ලන්දේසීන් සතුව තිබූ මුහුදුබඩ ප්‍රදේශ සියල්ලම තමන් සතු කර ගැනීමට බ්‍රිතාන්‍යයෝ නොහොත් ඉංග්‍රීසීන් සමත් විය.
පලමුව මෙම ප්‍රදේශ ඉංග්‍රීසි පෙරදිග ඉන්දියා වෙළද සමාගම යටතේත් 1798 ඇතිවූ කැරැල්ලෙන් පසු බ්‍රිතාන්‍ය රජය සමග හවුලේත් පාලනය විය.1802 දී ලංකාව එංගලන්ත රජු හා පාර්ලිමේන්තුව යටතේ පාලනය වූ කිරීටයේ යටත් විජිතයක් බවට පත් කෙරිණි.

ලන්දේසීන් යටතේ සමාජ සංස්කෘතික බලපෑම්

  • වෙළදාම දියුණු වීම නිසා ගාල්ල, මාතර, මන්නාරම, පුත්තලම, හලාවත, මඩකලපුව හා කොළඹ නගර සංවර්ධනය විය.
  • ඉහත නගර යා කරමින් දියුණු මාර්ග ඉදි විය.
  • මෙරට සමාජයට බර්ගර් ජනතාව එකතු විය.
  • රෙපරමාදු ආගම මෙරටට හදුන්වා දීම.
  • සිංහල භාෂාවට ඔරලෝසුව, කොකිස්, ඉස්තෝප්පුව වැනි වචන එකතු විය.
  • බටහිර හුරු අධ්‍යාපන හා උසාවි පද්ධතියක් හදුන්වා දීම.
  • රෝම ලන්දේසි නීතිය හදුන්වා දීම.
  • ලන්දේසී ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය, ඇදුම් හා ගෘහ භාණ්ඩ මෙරටට එකතු විය.

ලන්දේසීන් යටතේ ආර්ථික කටයුතු

ලන්දේසීන් මෙරටින් ප්‍රධාන වශයෙන් බලාපොරොත්තු වූයේ කුරුදු වෙළදාමයි. ඒ සදහා ශ්‍රමය ලබාගැනීමට ඔවුහු මෙරට පැවති රාජකාරි ක්‍රමය යොදා ගත්හ. තවද ඔවුන් මෙහිදී විශේෂ කොට තැකූ තවත් ද්‍රව්‍ය කිහිපයකි.ඒ අතර පුවක්, මුතු මැණික්, ඇත්දළ, ගම්මිරිස්, සාදික්කා, එනසාල්, ඇතුන්, මී ඉටි වැනි ද්‍රව්‍ය ප්‍රධාන විය.
ලන්දේසීන්ගේ ආදායම් ක්‍රම අතර ඉඩම්වලින් අය කළ ආදායමද ඉතා වැදගත් විය. මෙකල විදෙස් රටවලින් විශාල ලෙස ආහාර ආනයනය කෙරිණි. මේ නිසා ඔවුහු දේශීය ආර්ථිකය නගා සිටුවීමටද කටයුතු කලහ.

1707 සිට 1776 කාලය

දෙවන විමලධර්මසූරිය රජුගෙන් පසුව ශ්‍රී වීර පරාක්‍රම නරේන්ද්‍රසිංහ රජ විය. හෙතෙම ඉන්දියාවෙන් පැවත ආ නායක්කර් වංශිකයකු විය. මේ රජු සමයේ ඔහුගේ නෑයන් හා හිත මිතුරන් ලංකාවෙන් මුතු,මැණික්,ඇත් දළ ආදිය රැගෙන ගොස් ඇත. ඒ පිළිබදව ලන්දේසීහු දැඩි විරෝධයක් එල්ල කලේය.
මේ හේතුකොටගෙන ලන්දේසීහු රජුට අයත්ව තිබූ කල්පිටිය, වරාය වසා දැමීය. රජු නැවත වරාය විවෘත කරන ලෙස ඉල්ලුවත් ලන්දේසීහූ එය ප්‍රතික්ෂේප කලහ. මේ නිසා රජු මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල සිටි කුරුදු තලන්නන් උඩරටට ගෙන්වා ගත්තේය. තවද රජු ලන්දේසී පාලන ප්‍රදේශවල කලකෝලාහල ඇති කිරීමටද පියවර ගත්තේය.
මේ අවුල් වියවුල් මැඩලීමට විලෙම් බැරන් ඉම්හොස් ආණ්ඩුකාරවරයා සමත් විය. හෙතෙම උඩරටට දූතයන් යවා රජු සමග නැවත මිත්‍ර විය.
ක්‍රි.ව 1739 දී වීර පරාක්‍රම නරේන්ද්‍රසිංහ රජුගෙන් පසු ඔහුගේ බිරිදගේ සොහොයුරෙකු වූ ශ්‍රී විජය රාජසිංහ රජ විය. හෙතෙම වැලිවිට සරණංකර සාමණේර හිමියන්ගේ උපදෙස් පරිදි බුරුම දේශයෙන් උපසම්පදාව ගෙන්වා ගැනීමට ලන්දේසී සහාය ලබා ගත්තේය. මෙකලද දකුණු ඉන්දියාව සමග දැඩි මිත්‍රත්වයක් උඩරට රජු අනුගමනය කලේය. මේ නිසා තවදුරටත් උඩරටට අයත් වරායන් තමන් යටතේ තබා ගැනීමට ලන්දේසීන් සමත් විය. මේ නිසා රජු ලන්දේසීන්ට උඩරටින් වෙළද ද්‍රව්‍ය ලබා ගැනීම තහනම් කලේය. නමුත් ලන්දේසීන් රජු සමග යුදමය පියවරකට කටයුතු නොකලේය.
විජය රාජසිංහ රජුගෙන් පසුව ඔහුගේ බිරිදගේ සොහොයුරු කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ කුමරු රජ විය. මෙකල පහතරට කුරුදු තලන්නන් රජුට එරෙහිව කැරලි ගැසූහ. මෙය ලන්දේසීන්ට ඉමහත් කරදරයක් විය. මෙම කැරලි සදහා උඩරටින් අනුබලය ලැබුණි.
මේ අවස්ථාවෙන් ප්‍රයෝජන ගත් උඩරට රජු ලන්දේසීන්ගේ හංවැල්ල බලකොටුව අල්ලා ගත් අතර ගාල්ල හා මාතර බලකොටු විනාශ කර දැමීය.
1762 දී ජෝන් ෆයිබස් නම් ඉංග්‍රීසි ජාතිකයා ලංකාවට පැමිණීම හේතුවෙන් ලන්දේසීන් හා උඩරට අතර ගැටුම් වැඩි විය. ලන්දේසීහු බැරන් ෆන් එක් ආණ්ඩුකාරයා යටතේ පුත්තලම හා කල්පිටිය වරායන් අල්ලාගෙන මාතර තාරකා කොටුවද ඉදි කොට උඩරට ආක්‍රමණය කලේය.රජු පහසුවෙන් ආක්‍රමණය වැලකූ අතර රදල සහාය ලන්දේසීන්ට ලැබීම නිසා රජු පලා ගියේය. මෙයින් පසු ලන්දේසීන් රජු සමග ගිවිසුමකට එලඹුණේය. නමුත් රජු එම ගිවිසුමේ ප්‍රතිපත්තිවලට එරෙහි විය. ඒ නිසා ලංදේසීන් රජු සමග යුද වැදුණේය. ප්‍රති ප්‍රහාර දුන් රජු ලන්දේසීන් අන්ත පරාජයට පත් කලේය.
මේ කාලයේ නායක්කර් වංශිකයන් කෙරෙහි උඩරට වැසියන් හා භික්ෂූන් වහන්සේලා කල කිරී සිටියහ. මේ නිසා රජු ලන්දේසීන් සමග වහා ගිවිසුමකට එලඹුණේය.

පෘතුග්‍රීසීන් ලංකාවෙන් පලවා හැරීම

1638 ගිවිසුම අනුව පෘතුග්‍රීසීන් ලංකාවෙන් පලවා හැරීමට ලන්දේසීහූ පියවර ගත්හ. ඒ අනුව ඔවුන් පිලිවෙලින් මඩකලපුව,ත්‍රිකුණාමලය,මීගමුව,ගාල්ල,කළුතර,අගුරුවාතොට,කොළඹ හා යාපනය යන පෘතුග්‍රීසීහු බලකොටුවලට පහරදී ඔවුන් 1658 වන විට මෙරටින් එලවා දැමීය.
නමුත් එම බලකොටු උඩරට රජුට ලබා දීමට ඔවුහු කටයුතු නොකලහ. මේ නිසා දෙවැනි රාජසිංහ රජු හා ලන්දේසීන් අතර මතභේද ඇති විය.
උඩරට රජු කල්පිටිය හා මීගමු වරායන් ඔස්සේ ඉන්දියාව සමග ගණුදෙනු කිරීමත් ලන්දේසී ප්‍රදේශවලින් උඩරටට පල්ල ගිය කතෝලික වැසියන්ට රජු රැකවරණය දීමත් නිසා ලන්දේසීන් රජු කෙරෙහි තවත් අමනාප විය. මේ නිසා ඔවුහු උඩරට ප්‍රදේශ කිහිපයක් අල්ලාගත්තත් පසුව ඒවා තමන් සතු කර ගැනීමට දෙවන රාජසිංහ රජු සමත් විය.
ලන්දේසීන්ගේ අරමුණ වූයේ අඩු පිරිවැයකින් වැඩි ලාභයක් ලබා ගැනීමයි. මේ නිසා ඔවුන්ට නැවත රජු සමග ගැටුම් ඇති කර නොගන්නා ලෙස බතාවියෙන් උපදෙස් ලැබුණි. එම නිසා මින් පසු ඔවුන් රජු සමග මිත්‍රශීලීව කටයුතු කිරීමට පියවර ගත්තේය.
රාජසිංහ රජුගෙන් පසු ඔහු පුත් දෙවන විමලධර්මසූරිය රජු රජ විය.ඔහු භික්ෂූන් වහන්සේලා සමීපයේ වැඩුණු ධාර්මික පාලකයකු විය. හෙතෙම ලන්දේසීන් සමග ඉතා මිත්‍රශීලී ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කලේය. නමුත් 1688 දී ලන්දේසීන් ඉදිරිපත් කල ගිවිසුම රජු දැඩිව ප්‍රතික්ෂේප කලේය.

ලන්දේසීන්ගේ ලංකා ආගමනය

පෘතුග්‍රීසීන් මෙන්ම ලන්දේසීන්ගේද අරමුණ වූයේ වෙළදාමෙන් ලාභ ලබා ගැනීමයි. ඒ අනුව ඔවුහු ඉන්දුනීසියාව,ඉන්දියාව,මලයාසියාව වැනි රටවලින් ගම්මිරිස්,සාදික්කා,කුරුදු,එනසාල්,කරාබු නැටි වැනි කුළු බඩුද මුතු,මැණික්,ඇත් දල,පිගන් බඩු හා සේද රෙදි වැනි භාණ්ඩද පෙරදිගින් ලබාගෙන විකුණා ලාභ ලැබූහ.
මෙකල ඉස්තරම් කුරුදු ඇති රාජ්‍යයක් ලෙස ලංකාව ප්‍රසිද්ධව තිබුණි.ඒ නිසා ලන්දේසීහු තම අවධානය ලංකාව දෙසට යොමු කළහ.
උඩරට රජකල පළමුවන විමලධර්මසූරිය රජුගේ එකම අභිප්‍රාය වූයේ පෘතුග්‍රීසීන් මෙරටින් පලවා හැරීමයි. ඒ අනුව එතුමා ඊට ලන්දේසීන්ගෙන් සහාය පැතීය. ඒ අනුව ක්‍රි.ව 1602 දී ලන්දේසී කපිතාන් ජොරිස් ෆන් ස්පිල්බර්ජන්ද පසුව සී.බෝල්ට්ද චාර්ට් යන ලන්දේසී ජාතිකයාද රජු සමග සාකච්ඡා පවත්වා ඇත.
මින් පසුව පෘතුග්‍රීසීන් පලවා හැරීම සදහා දෙවැනි රාජසිංහ රජු 1638 දී ලන්දේසීන් සමග ගිවිසුමක් ඇති කර ගත්තේය.

Friday, 27 February 2015

පෘතුග්‍රීසීන් ලංකාවෙන් පලවා හැරීම

1638 ගිවිසුම අනුව පෘතුග්‍රීසීන් ලංකාවෙන් පලවා හැරීමට ලන්දේසීහූ පියවර ගත්හ. ඒ අනුව ඔවුන් පිලිවෙලින් මඩකලපුව,ත්‍රිකුණාමලය,මීගමුව,ගාල්ල,කළුතර,අගුරුවාතොට,කොළඹ හා යාපනය යන පෘතුග්‍රීසීහු බලකොටුවලට පහරදී ඔවුන් 1658 වන විට මෙරටින් එලවා දැමීය.
නමුත් එම බලකොටු උඩරට රජුට ලබා දීමට ඔවුහු කටයුතු නොකලහ. මේ නිසා දෙවැනි රාජසිංහ රජු හා ලන්දේසීන් අතර මතභේද ඇති විය.
උඩරට රජු කල්පිටිය හා මීගමු වරායන් ඔස්සේ ඉන්දියාව සමග ගණුදෙනු කිරීමත් ලන්දේසී ප්‍රදේශවලින් උඩරටට පල්ල ගිය කතෝලික වැසියන්ට රජු රැකවරණය දීමත් නිසා ලන්දේසීන් රජු කෙරෙහි තවත් අමනාප විය. මේ නිසා ඔවුහු උඩරට ප්‍රදේශ කිහිපයක් අල්ලාගත්තත් පසුව ඒවා තමන් සතු කර ගැනීමට දෙවන රාජසිංහ රජු සමත් විය.
ලන්දේසීන්ගේ අරමුණ වූයේ අඩු පිරිවැයකින් වැඩි ලාභයක් ලබා ගැනීමයි. මේ නිසා ඔවුන්ට නැවත රජු සමග ගැටුම් ඇති කර නොගන්නා ලෙස බතාවියෙන් උපදෙස් ලැබුණි. එම නිසා මින් පසු ඔවුන් රජු සමග මිත්‍රශීලීව කටයුතු කිරීමට පියවර ගත්තේය.
රාජසිංහ රජුගෙන් පසු ඔහු පුත් දෙවන විමලධර්මසූරිය රජු රජ විය.ඔහු භික්ෂූන් වහන්සේලා සමීපයේ වැඩුණු ධාර්මික පාලකයකු විය. හෙතෙම ලන්දේසීන් සමග ඉතා මිත්‍රශීලී ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කලේය. නමුත් 1688 දී ලන්දේසීන් ඉදිරිපත් කල ගිවිසුම රජු දැඩිව ප්‍රතික්ෂේප කලේය.

පෘතුග්‍රීසීන් යටතේ ලංකාවේ සාමාජීය හා සංස්කෘතික කටයුතු

  • පල්ලියට යාබද පැරිස් පාසල්වලින් දේවධර්මය,ගණිතය,ලතින් භාෂාව,සංගීතය වැනි විෂයන් ඉගැන්විණි.
  • අපරදිග වෛද්‍ය ක්‍රමය ආරම්භ වූයේ මෙකලය. ඒ යටතේ කුඩා ආරෝග්‍ය ශාලා ඉදි විය. මේවා බොහෝ විට සෙබලුන්ගේ ප්‍රතිකාර සදහා යොදා ගැනිණි.
  • දේවස්ථාන හා සම්බන්ධ සමාජ සේවා ආයතන තිබුණි.එවා මඩම ලෙස හැදින්විණි. මෙමගින් විවිධ සමාජ කාර්‍ය ඉටු කරන ලදි.
  • පෘතුග්‍රීසීන්ගෙන් සාහිත්‍ය හදාල පුද්ගලයකු ලෙස අලගියවන්න මුකවැටිතුමා සැලකේ.
  • බයිලා,කපිරිඤඤා වැනි සංගීත ක්‍රම ලංකාවට උරුම වූයේ පෘතුග්‍රීසීන්ගෙන් ය.
  • විවාහ ලියාපදිංචි කිරීමත් තෝම්බු මගින් ඉඩම පිළිබද තොරතුරු රැස් කිරීමත් පෘතුග්‍රීසීන් විසින් කරන ලදි.
  • පෘතුග්‍රීසීන් යටතේ ලංකාවේ සමාජයට විවිධ අලුත් දේ සකස් විය.
ඇදුම් – කමිස,සාය,කබාකුරුත්තු,කලිසම
ආහාර – පාන්,වයින්,සලාද,අච්චාරු
පුද්ගල නාම – කැතරින්,ජෝන්,සිල්වා,පෙරේරා,මෙන්ඩිස්,වාස්,අල්මේදා
කලාව – ගෘහ නිර්මාණ,ප්‍රතිමා කලාව,චිත්‍ර

කතෝලික ආගම

ලංකාවේ කතෝලික ආගම ප්‍රචාරණයට පෘතුග්‍රීසීහු දැඩි උත්සහයක් ගනු ලැබීය.
  • ධර්මපාල කුමරුට ඔටුනු පැලදවීමටත් අනතුරුව ලංකාවේ කතෝලික ආගම ප්‍රචාරණය කිරීමට ෆ්රැසිස්කානු පූජකවරු 4 දෙනෙකු ලංකාවට පැමිණියහ.
  • වෙරළබඩ ප්‍රදේශවල දේවස්ථාන රැසක් ඉදි කෙරිණි.
  • ධර්මපාල රජු බෞද්ධ හා හින්දු පන්සල් හා කෝවිල් සතු දේපල කතෝලික පූජකවරුන්ට පවරා දෙනු ලැබීය.
  • යාපනයේ පාලකයන්ගේ සහායෙන් යාපනය පුරා කතෝලික ආගම ප්‍රචාරණය කෙරිණි.
  • කතෝලික ආගමට බැදුණු අයට රජයේ නිලතල මෙන්ම බදු වලින්ද නිදහස් කළහ.
  • කතෝලික ආගමට බද්ධ වූ උත්සව ජනතාවගේ සිත් ඇද බැද තබා ගැනීමට සමත් විය.
  • අධ්‍යාපනය ලබාදුන් පැරිස් පාසල් මගින් කතෝලික ආගම ව්‍යාප්ත කරනු ලැබීය.
පෘතුග්‍රීසීන් ලංකාවෙන් ඉවත් වන විට ලංකාවේ බොහෝ ප්‍රදේශවල කතෝලික ආගම ප්‍රචාරණය වී තිබුණි.

පෘතුග්‍රීසීන් යටතේ මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල වෙළදාම

ලංකාවේ වෙළදාමේ ඒකාධිකාරය තමන් සතු කර ගැනීමට පෘතුග්‍රීසීහු මහත් වෙහෙසක් ගනු ලැබීය. ඒ සදහා ඔවුන් ක්‍රියාමාර්ග රැසක් ගනු ලැබීය.
  • කුරුදු වෙළදාම සම්පූර්ණයෙන්ම පෘතුග්‍රීසී ආණ්ඩුව වෙත පවරා ගැනිණි.
  • පුවක් හා ගම්මිරිස් විකිණීමේ අයිතිය පෘතුග්‍රීසී ආණ්ඩුවට පමණක් කල හැක්කකි.
  • ඇතුන් හා මැණික් වෙළදාමේ අයිතිය පෘතුග්‍රීසීන් සතු විය.
ඒ අනුව ඔවුන් වෙළදාමෙන් විශාල ලාභ ලැබීය.

පෘතුග්‍රීසීන් යටතේ මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල පාලනය

පෘතුග්‍රීසීන් පැමිණෙන විට ලංකාවේ පැවැතියේ රාජාණ්ඩු ක්‍රමයකි. අග්‍රරාජධානිය වූ කෝට්ටේ දිශා 4 කට බෙදා පාලනය කෙරිණි. එනම් සත් කෝරලය,සතර කෝරලය,සබරගමුව හා මාතර ලෙසයි. 1597 දී මල්වානේ ගිවිසුමෙන් පෘතුග්‍රීසීහු මේ ආකාරයටම පාලනය ගෙන යන බවට සහතික විය.
පෘතුග්‍රීසී පාලනයේ විශේෂ ලක්ෂණ
  • පෘතුග්‍රීසීන් යටතේ පැවැති ප්‍රදේශවල ඉහලින්ම සිටියේ පෘතුගාල රජුය. ඔහු යටතේ පෙරදිග පාලන ප්‍රදේශ මෙහෙය වීමට සිටි පාලකයා විසුරේ නම් විය. ඔහු විසින් ලංකාවේ පෘතුග්‍රීසී ප්‍රදේශ පාලනය සදහා කපිතාන්වරයකු පත් කරනු ලැබීය. ඔහු යටතේ නිලධාරීන් රැසක් විය.
  • කපිතාන් විසින් මුලින් කෝට්ටේ පැවැති ආකාරයටම පාලන ඒකක පාලනය සදහා නිළධාරීහු පත් කළහ.
  • විකාර් ජෙනරාල් නම් පූජකතුමා ආගමික කටයුතු මෙහෙය වීය.
  • ශාන්ත ලෝරන්ස් ලෙස හැදින්වූ කොළොම්පුරය නාගරික සභාවක් මගින් පාලනය විය.

යාපනය හා පෘතුග්‍රීසීන්

පෘතුග්‍රීසීන් පැමිණෙන විට යාපනයේ පාලකයා වූයේ පරරාජසේකරම් නමැත්තෙකි. ක්‍රි.ව 1519 දී සංකිලි නමැතෙතෙකු පරරාජසේකරම් මරා යාපනයේ රජ විය. මින් බියට පත් පරරාජසේකරම්ගේ පුත්‍රයා පෘතුග්‍රීසීන් වෙත පලා ආවේය. මෙයින් පෘතුග්‍රීසීන්ට යාපනයට අවධානය යොමු කිරීමට අවස්ථාව උදා විය. තවද යාපනයේ කතෝලික ආගම ප්‍රචාරණය කිරීමටද පෘතුග්‍රීසීන්ට අවශ්‍ය විය.
ඒඅනුව 1543 දී මාටින් අපොන්සු සූසා යටතේ යාපනයට පෘතුග්‍රීසී සේනාවක් යැවීය. මීට බිය වූ සංකිලි පෘතුග්‍රීසීන් සමග ගිවිසුමක් ඇති කර ගත්තේය. ඒ අනුව යාපනය තුල කතෝලික ආගම ප්‍රචාරණයට පෘතුග්‍රීසීන්ට අවසර උදා විය. මෙයින් කෝපයට පත් හින්දු පූජකවරු සංකිලි රජුට විරෝධය පල කළේය. මේ නිසා රජු නැවතත් ජනතාවට හින්දු ආගම අදහන ලෙස උපදෙස් ලබා දෙන ලදී.
මෙයින් කෝපයට පත් පෘතුග්‍රීසීහු සංකිලිට එරෙහිව කොන්ස්තන්තීනුද සා යටතේ යාපනයට සේනාවක් යැවීය. ඒ අනුව ඔවුන් යාපනය විනාශ කර පෘතුග්‍රීසී කාර්‍යාලයක් එහි ඉදි කලේය. මෙහිදී සංකිලි රජු පලා ගියේය. පසුව යලිත් පැරණි ගිවිසුම ක්‍රියාත්මක කිරීමට සංකිලි රජු කැමැත්ත පල කිරීමත් සමග පෘතුග්‍රීසීහුද යලිත් ඊට අවසර ලබා දුන්නේය.  මේ නිසා යාපන වැසියෝ රජු සිහසුනෙන් නෙරපා චේගරාග සේකරම් නම් රජෙකු එහි රජ කරවීය. ඔහුද පෘතුග්‍රීසීන්ට පක්ෂපාතීව කටයුතු කිරීම නිසා ඔහුවද නෙරපා දැමීය.
මින් පසු සංකිලිගේ පුත්‍රයා වූ පුවිරාජ පණ්ඩාරම් රජ විය. ඔහු දැඩි ලෙස පෘතුග්‍රීසීන් මර්දනය කලේය. මේ නිසා පෘතුග්‍රීසීන් යලිත් යාපනය ආක්‍රමණය කර ඔහුව මරා දැමීය. මින් පසු යාපනයේ පාලනය සම්බන්ධව නල්ලූර් ගිවිසුම පෘතුග්‍රීසීන් විසින් ඇති කර ගත්තේය.ඉන් යාපනයේ පාලකයා ලෙස පෘතුගාල රජතුමා පිළිගනු ලැබීය.
මින් පසු යාපනයේ පාලකයා වූයේ පෘතුග්‍රීසින්ට පක්ෂපාතී වූ හෙන්දර මානසිංහ රජතුමාය. 1615 දී ඔහුගේ මරණයෙන් පසු දෙවන සංකිලි රජ වූ අතර ඔහු පෘතුග්‍රීසීන් දැඩිව විවේචනය කලේය. මෙය ඔවුන්ට ද්‍රෝහී වීමක් ලෙස සැලකූ පෘතුග්‍රීසීහු පිලිප් ඔලිවේරා යටතේ සේනාවක් යවා සංකිලි අල්ලා ගෝවට පිටුවහල් කලේය. එතැන් පටන් යාපනයේ බලය පෘතුග්‍රීසීන් සතු විය.

රන්දෙණිවෙල හා ගන්නෝරුව සටන්

ක්‍රි.ව 1618 දී කපිතාන් බවට පත් වූ කොන්ස්තන්තීනුද සා උඩරට ආක්‍රමණයට වහා පියවර ගත්තේය. ඒ අනුව ඔහු
  • පෘතුග්‍රීසීන් සතු ගාලු හා කොළඹ කොටු වහා අලුත්වැඩියා කලේය.
  • ත්‍රිකූණාමලයේ හා මඩකලපුවේ නව බලකොටු ඉදි කලේය.
  • බේරේ වැව ආසන්නයේ වෙඩි බෙහෙත් කම්හලක් ආරම්භ කලේය.
  • වත්තලට හා මෝදරට ආසන්නව නව ජනපද ආරම්භ කලේය.
  • ලස්කිරිඤඤ හමුදාව ශක්තිමත් කලේය.
මේ බව දැනගත් උඩරට රජු ඊට දැඩි විරෝධයක් එල්ල කල අතර රජු ලංදේසීන් සමග සාකච්ඡා පැවැත්වීය. මෙය පෘතුග්‍රීසීන්ගේ කෝපය තවත් වැඩි කලේය.
ඒ අනුව මනා ලෙස සංවිධානය වූ පෘතුග්‍රීසී හමුදාව 1630 දී උඩරටට පැමිණියේය. සෙනරත් රජුගේ පුත් අස්ථාන කුමරු යටතේ සිංහල සේනාව බදුල්ල රණ්දෙනිවෙලදී ඔවුන් අන්ත පරාජයකට පත් කලේය.
1638 දී නැවත වරක් දියෝගෝද මේලෝ කොස්ත්‍රෝගේ නායකත්වයෙන් පෘතුග්‍රීසීහු ලංකාව ආක්‍රමණය කලහ. ගන්නෝරුවේදී සිංහල සේනාව සමග ඇතිවූ එම සටනින් පෘතුග්‍රීසීහූ අන්ත පරාජයට පත් විය.

අසවේදුගේ උඩරට ආක්‍රමණ

දන්තුරේ සටනින් අන්ත පරාජයට පත් පෘතුග්‍රීසීහු 1602 දී කපිතාන් දොන් ජෙරනිමෝද අසවේදු යටතේ උඩරට ආක්‍රමණය කලහ. නැවත වරක් ප්‍රති ප්‍රහාර දුන් විමලධර්මසූරිය රජු බලනදී පෘතුග්‍රීසීහූ නැවත වරක් අන්ත පරාජයට පත් කලහ. ක්‍රි.ව 1610 දී නැවත වරක් උඩරට ආක්‍රමණය කලේය. නමුත් එවකට උඩරට රජු වූ සෙනරත් රජතුමා ආක්‍රමණයට මුහුණ නොදී පසු බැස්සේය. පෘතුග්‍රීසීහූ උඩරටකොල්ල කා පලා ගියහ. ක්‍රි.ව 1617 දී සෙනරත් රජු පෘතුග්‍රීසීන් සමග ගිවිසුමකට එලඹුණේය. නමුත් එම ගිවිසුම ක්‍රියාත්මක වූයේ නැත.

දන්තුරේ සටන

පෘතුග්‍රීසීන් යටතේ හැදී වැඩී ඔවුන්ට එරෙහි වෙමින් උඩරට රජ වූ විමලධර්මසූරිය රජු කෙරෙහි පෘතුග්‍රීසීන් තුල දැඩි කෝපයක් විය. ඒ අනුව පේරෝ ලෝපේස්ද සූසා යටතේ පෘතුග්‍රීසී සේනාවක් උඩරට ආක්‍රමණයට පිටත් විය. උඩරටට පැමිණි ඔවුන් එහිදී දෝන කැතිරිනා දේවිය උඩරට රැජින ලෙස නම් කලහ. විමලධර්මසූරිය රජු මෙහිදී පලා ගියේය. රැජින මුවාවෙන් උඩරට පාලන ගෙනයාම පිළිබද උඩරට ජනයා පෘතුග්‍රීසීන්ට දැඩි විරෝධයක් එල්ල කලහ. ඒ අනුව පෘතුග්‍රීසීහු නැවතත් කොළඹ බලා පිටත් විය. අවස්ථාව උදා වෙනතුරු බලා සිටි විමලධර්මසූරිය රජු දන්තුරේදී පෘතුග්‍රීසීන් සමූල ඝාතනය කලේය. දෝන කැතිරිනා දේවිය විවාහ කරගත් විමලධර්මසූරිය රජු එමගින් රාජ්‍යත්වය තහවුරු කර ගත්තේය.

Wednesday, 25 February 2015

පලමුවන රාජසිංහ රජතුමා

1581 දී මායාදුන්නේ රජුගේ මරණයෙන් පසු ඔහු පුත් ටිකිරි බණ්ඩාර කුමරු රජ විය. ඉන් වසරකට පසු උඩරට රාජධානිය යටත් කර ගැනීමට මෙතුමා සමත් විය. මෙතුමාගේ ඒකායන අධිෂ්ඨානය වූයේ පෘතුග්‍රීසීන් මෙරටින් එලවා දැමීමයි. ඒ අනුව 1587 දී කොළඹ කොටුවට පහර දුන් නමුත් පෘතුග්‍රීසීන්ට ගෝවෙන් ආධාර ලැබීම නිසා එම ප්‍රයත්නය අසාර්ථක විය.
මේ කාලයේ උඩරට රජකමට පත් වූයේ පළමුවන විමලධර්මසූරිය රජතුමාය. මෙය රාජසිංහ රජුගේ කෝපයට හේතු විය. ඔහු නැවත වරක් උඩරට ආක්‍රමණය කලත් ඉන් පරාජයට පත් විය. එම සටන අවසානයේ නැවත පැමිණීමේදී උන කටුවක් ඇනී පෙත්තන්ගොඩදී රජු මරණයට පත් විය. මෙයින් ප්‍රයෝජන ගත් පෘතුග්‍රීසීහූ සීතාවක ආක්‍රමණය කර එය ඔවුන් යටතේ වූ කෝට්ටේ රාජ්‍යයට ඈදා ගත්තේය.

සීතාවක රාජධානියේ නැගීම

ක්‍රි.ව. 1583 දී රයිගම් බණ්ඩාරගේ මරණයෙන් පසු සීතාවක රාජ්‍යයට රයිගමද අයිති විය. 1527 සිට 1537 දක්වා මායාදුන්නේ රජු කෝට්ටේ යටත් කර ගැනීමට සිදු කල සියලු උත්සහ අසාර්ථක වීම නිසා ඔහු බුවනෙකබාහූ සමග සාම ගිවිසුමක් ඇති කර ගත්තේය.
සීතාවක බලය වර්ධනයට බලපෑ හේතු
  • කෝට්ටේ ධර්මපාල රජු 1551 දී කතෝලික ආගම වැළද ගැනීම
  • භික්ෂූන් වහන්සේලා හා ජනතාව විශාල වශයෙන් කෝට්ටේ අතහැර සීතාවකට යෑම.
  • දන්ත ධාතූන් වහන්සේ මායාදුන්නේ රජු සතු වීමෙන් රාජ්‍යත්වයේ උරුමය එතුමාට ලැබීම.
  • දන්ත ධාතූන් වහන්සේ දෙල්ගම විහාරයේ ආරක්ෂාකාරීව තබා ඊට පුද පූජා පැවැත්වීම.
ඒ අනුව ක්‍රි.ව 1579 වන විට දිවයිනේ ප්‍රබලම රාජ්‍ය ලෙස සීතාවක රාජ්‍ය නැගී ආවේය. මෙය පෘතුග්‍රීසීන්ට දැඩි තර්ජනයක් විය. මේ නිසා ඔවුහු 1562 දී පෙරෙයිරා ද ලසර්දා ලසර්දා යටතේ හමුදාවක් සීතාවකට පිටත් කර හැරීය. මේ බව දැනගත් මායාදුන්නේ රජු සිය පුත් ටිකිරි බණ්ඩාර කුමරු යටතේ සේනාවක් සූදානම් කර වීය. මුල්ලේරියාවේදී සිදු වූ එම සටනින් පෘතුග්‍රීසීන්ට දරුණු පරාජයක් අත්විය.

Sunday, 22 February 2015

කෝට්ටේ බලය පෘතුග්‍රීසීන් අතට පත් වීම

මහලු වියට පත් වූ බුවනෙකබාහූ රජු පෘතුග්‍රීසීන්ගේ වෙඩි පහරකින් ක්‍රි.ව. 1521 දී මරණයට පත් විය. මින් පසුව රජකම ලබා ගැනීම ධර්මපාල කුමරු විසින් කල යුතු වූවත් ඔහු ළදරු අවදියේ සිටි බැවින් කුමරුගේ පියා වූ වීදිය බණ්ඩාර රජකමට පත් විය. මායාදුන්නේ හා පෘතුග්‍රීසීන් අතර ගැටුම් ඇති කරගත් මෙතුමා යාපනයේදී මරණයට පත් විය. මින් පසු ධර්මපාල කුමරු රජ විය. ඔහු 1557 දී දොන් ජුවාන් පෙරිය බණ්ඩාර ලෙස බෞතිස්ම ලැබීය.
රජු කතෝලිකයකු වීම නිසා නොසතුටට පත් භික්ෂූන් වහන්සේලා දන්ත ධාතුව රැගෙන සීතාවක මායාදුන්නේ රජු වෙත ගියහ. ක්‍රි.ව 1564 දී මායාදුන්නේ රජු කෝට්ටේ රාජ්‍යයයට පහර දුන්නේය. පෘතුග්‍රීසීහු ධර්මපාල කුමරු සමග කොළඹ කොටුවට පැන ගියහ. මෙයින් පසු ධර්මපාල රජු පෘතුග්‍රීසීන්ගේ රූකඩයක් වෙමින් පාලනය ගෙන ගියේය . 1580 දී ධර්මපාල රජු තෑගි ඔප්පුවකින් කෝට්ටේ රාජ්‍ය පෘතුග්‍රීසීන්ට පවරා දුන්නේය. 1597 දී ධර්මපාල කුමරු මියයාමෙන් පසු කෝට්ටේ රාජ්‍යයේ පාලනය පෘතුග්‍රීසීන්ට උරුම විය. මේ සදහා සිංහල ප්‍රධානීන් සමග ඇති කරගත් ගිවිසුම මල්වානේ ගිවිසුම ලෙස හැදින්වේ.

ධර්මපාල කුමාරයා

බුවනෙකබාහූ රජුගෙන් පසුව කෝට්ටේ රාජ්‍යයේ උරුමයට කිසිවෙකු නොවූ බැවින් රජු සිය දියණියගේ පුත් ධර්මපාල කුමරුට එය උරුම කර දීමට කටයුතු කලේය. ඒ අනුව රජු ධර්මපාල කුමරුගේ පිළිරුවක් සාදා පෘතුගාලයට යැවූ අතර එමගින් සිය කුමරුට පෘතුගාල රජුගේ ආරක්ෂාව ලබා දෙන මෙන් ඉල්ලිය. තවද රටේ ක්‍රිස්තියානි ආගම ප්‍රචාරණයට අවශ්‍ය කටයුතු සැලසීමට රජු පෘතුග්‍රීසීන්ගේ අවසර ලබා දුන්නේය.
ඒ අනුව පෘතුගාලයේදී ධර්මපාල කුමරුගේ පිළිරුවට ඔටුණු පැළදි අතර නැවත පැමිණීමේදී රටේ කිතුනු ආගම ප්‍රචාරණයට අවශ්‍ය පූජකවරුද ලංකාවට පැමිණියහ. මෙමගින් රාජ්‍ය අනුග්‍රහයෙන් කෝට්ටේ රාජධානියේ කිතුනු ආගම ප්‍රචාරණය විය. රජු කතෝලික ආගම වැළද නොගැනීමත් මායාදුන්නේ පෘතුග්‍රීසීන්ට පාවා නොදීමත් නිසා පෘතුග්‍රීසීහූ රජු සමග අමනාප විය.